Apeldoorn

bel(055) 720 0850

Deventer

bel(0570) 726 900
Maak direct een afspraak

BLOG: Kirsten tijdens corona

Bekijk overzicht

26 juni 2020

Kirsten van Nierop

Hoe heb ik het coronavirus ervaren in mijn nieuwe baan?

In januari ben ik bij Voetcomfort komen werken als podotherapeut. Ik ben hier fijn ontvangen en goed ingewerkt. Net op het moment dat ik er in begon te komen, wist waar ik alles kon vinden en lekker aan de slag wilde gaan was daar het coronavirus. Het begon met het niet meer geven van een hand aan patiënten. Hier moest ik in het begin erg aan wennen en voelde mij ook vaak erg onbeschoft en ongemakkelijk door geen hand meer te geven. Helaas was het bewaren van afstand en het niet meer geven van een hand niet voldoende om het virus in te dammen waardoor niet veel later het bedrijf volledig zou sluiten.

De dag waarop ik dit hoorde was ik aan het werk in het ziekenhuis op de voetenpoli. Rob vertelde mij hier dat hij op de zaak alle medewerkers bij elkaar had geroepen om te vertellen dat hij had besloten de zaak volledig te sluiten. Dit ter bescherming van de patiënten maar ook van het personeel. Die dag drong het nog niet helemaal tot mij door dat het bedrijf dicht ging. Met een onwennig gevoel ging ik naar huis waar ik de eerste dagen het gevoel had alsof ik aan het spijbelen was van de middelbare school. Na een week kreeg ik een bericht met de mededeling dat alle medewerkers op de zaak werden verwacht, dit vond ik fijn. Op de zaak hebben we het er met alle collega’s over gehad en vervolgens ben ik samen met mijn collega podotherapeuten en de pedicure gaan kijken welke diabetes patiënten zorg nodig hadden die niet gestopt kon worden. Er werd een noodteam samengesteld voor mensen met bijvoorbeeld wonden of een ingegroeide teennagel en alle overige patiënten werden gebeld. Dit laatste heb ik dan ook dagen lang gedaan. Mensen bellen om te vragen hoe het met ze gaat en uit te leggen dat de reguliere zorg niet meer fysiek door kon gaan en wij in geval van nood een spoedteam hebben. Ik vond deze dagen soms best moeilijk. Ik kreeg veel mensen aan de telefoon die zich eenzaam voelden of die zelf of in de directe omgeving met corona te maken hadden gekregen. Ik vond het fijn om deze mensen op mijn manier te kunnen helpen door een gesprek met ze te voeren en zich iets minder eenzaam te laten voelen. Ik heb dan ook veel positieve reacties gekregen op de telefoontjes, mensen vonden het fijn en konden het echt waarderen. Maar ik vond het ook lastig om telkens geconfronteerd te worden met het feit dat er zoveel mensen eenzaam waren of door ziekte en maatregelen nu nare dingen moesten meemaken. Ik vond het ook frustrerend om niet te kunnen helpen. Regelmatig had ik iemand aan de telefoon die veel last had van de voeten door bijvoorbeeld lange nagels of een likdoorn. Mijn eerste reactie is dan normaal gesproken ‘Kom langs, dan kunnen we je helpen’ maar door de maatregelen en de afstand was dit nu geen optie meer.

Gelukkig werd er binnen het bedrijf in oplossingen gedacht. Zo werden er schermen gemaakt en werd er een looproute gecreëerd. We hielden ons aan het protocol van het Deventer ziekenhuis dat was goedgekeurd door de overheid. Op deze manier konden we langzaam aan en met veel tijd tussen de behandelingen toch wat mensen helpen. Dit werd langzaam aan steeds meer opgevoerd door het versoepelen van de maatregelen. Ik geloof dat wij nu in het ‘nieuwe normaal’ werken. De behandelaars werken weer op de normale tijden. Patiënten desinfecteren hun handen wanneer ze binnen komen en worden, wanneer mogelijk, direct naar de kamer gebracht waar de behandeling plaatsvindt. Wanneer dit niet kan is de wachtkamer nu zo ingericht dat er 1,5 meter tussen iedere patiënt zit. Er zijn schermen geplaatst voor het secretariaat waardoor ook zij veilig kunnen werken en ik merk dat de patiënten allemaal erg hun best doen om op veilige afstand te blijven. Ik merk ook dat zij zich hier echt veilig voelen, iets wat wij erg belangrijk vinden. Ook het niet meer geven van een hand is inmiddels bij zowel de patiënten als bij mezelf vanzelfsprekend geworden. Hoewel ik dat fysieke contact soms stiekem toch wel een beetje mis.

× Stel je vragen via WhatsApp!